شرعى و مايهء گرفتارى در دنيا و برزخ و قيامت است . راه علاج حرص بزرگان دين جهت علاج حرص دو پيشنهاد كرده‌اند : 1 - علاج علمى : خوبى و شرافت و عزّت نفس و فضيلت آزادگى را كه در قناعت نهفته است به ياد داشته باشد و بدى و پستى و تحمّل و خوارى و ذلّت و پيروى از شهوت و هواى نفس را متذكّر باشد و بداند هر كه عزّت نفس را بر شهوت و شكم برنگزيند كم‌عقل و ناقص الايمان است . سپس توجّه كند كه جمع كردن مال و ثروت چه آفات دنيوى و عقوبت‌هاى اخروى در پى دارد و بينديشد كه بزرگان از انسان‌ها و شريف‌ترين و عزيزترين آدميان يعنى پيامبران و اوصياى ايشان و پيروان پارساى آنان چگونه به اندكى از دنيا قناعت و شكيبايى كردند . و در شيوهء كافران از يهود و نصارا و مردمان فرومايه و مال اندوز و پول‌پرست بنگرد كه چگونه در خوشگذرانى و تن‌پرورى و جمع ثروت به سر مىبرند . بعد از اين تأمّل گمان نمىرود كه در پيروى و اقتدا به بهترين آدميان ترديد نمايد و راه و رسم مردم پست و فرومايهء دنيا را برگزيند ، بلكه انسان انديشمند مىداند كه حريص سگ صفت كه همّتش لذّات دنياست از مرتبهء انسانيت بيرون است و در زمرهء چارپايان به شمار مىرود ؛ زيرا حرص بر شهوت‌هاى شكم و فرج از لوازم بهيميّت‌است و حريص‌ترين مردم بر شهوات در اين صفت به درجهء چارپايان نمىرسد . هيچ حريص شكم‌پرستى نيست مگر اين كه خوك از او بيشتر مىآميزد و آشكار است كه حريص در مرتبهء خوكان و خران و يهوديان است و قانع در مرتبت جز با انبيا و اوليا انباز و همانند نيست و سنجيده نمىشود . و بعد از تأمّل در آنچه